Compresed Natural Gas ( CNG ) to ogólne określenie systemów zasilania sprężonym gazem ziemnym pojazdów silnikowych.
Gaz ziemny jako taki jest stosowany od dziesięcioleci, tradycyjne systemy opierają się na pobieraniu tego paliwa z sieci gazowniczej. Jednak w przypadku pojazdów z oczywistych przyczyn nie wchodzi to w grę. Dlatego zaczęto się zastanawiać nad możliwościami magazynowania tego paliwa w pojazdach i w ten sposób pojawił się CNG.
W przypadku CNG istniało kilka problemów, z jakimi trzeba było sobie poradzić zanim pojawiła się możliwość instalowania tego typu zasilania w pojazdach silnikowych.
Podstawowym problemem był zasięg pojazdu. Benzyna i olej napędowy posiadają jedną, bardzo istotną różnicę w stosunku do gazu ziemnego : dużo większą gęstość ( stosunek masy do objętości ).
Orientacyjnie, ze spalenia 1 kg benzyny ( ok 1,3 litra ) możemy otrzymać od 42 - 44 MJ energii ( jest to tzw wartość opałowa ). Aby otrzymać tą samą ilość energii z gazu ziemnego należy spalić ok 1,35 - 1,42 m3 gazu ziemnego pod ciśnieniem atmosferycznym. Zakładając , że baki samochodów osobowych posiadają średnio ok 60 litrów pojemności to zbiornik gazu pod ciśnieniem atmosferycznym, pozwalający zmagazynować podobną ilość energii musiał by posiadać objętość ok 60 m3 objętości, co jest oczywiście niemożliwe do zrealizowania w praktyce.
Z tego powodu gaz w systemach CNG jest sprężany , i to mocno sprężany. Sprężony gaz ziemny jest magazynowany w pojeździe w specjalnej butli, w której ciśnienie robocze wynosi 20 MPa, a czasami ( np bezpośrednio po tankowaniu ) może wzrosnąć do 26 MPa. Tak wysokie ciśnienie wymagało butli o wysokiej wytrzymałości. Najczęściej stosuje się butle stalowe, jednak problemem jest ich znaczna masa ( szczególnie w przypadku małych pojazdów ). Dzięki materiałom kompozytowym udało się znacznie zredukować ciężar butli, co spowodowało rozszerzenie możliwości stosowania systemów CNG. Butle kompozytowe są jednak dużo droższe od butli stalowych.
Sama instalacja CNG w pojeździe różni się od tych stosowanych w przypadku LPG kilkoma istotnymi elementami.
Pierwszym z nich jest opisana wcześniej butla na sprężony gaz, jest przystosowana do dużo wyższych ciśnień no i służy do przechowywania gazu sprężonego a nie ciekłego ( jakim jest LPG ).
Reduktor stosowany w instalacjach na gaz ziemny również różni się od tego stosowanego w przypadku LPG. Pierwsza różnica dotyczy samej zasady działania: w reduktorze LPG mamy do czynienia z odparowaniem paliwa ( dlatego czasami element ten nazywany jest parowaczem ) oraz redukcją ciśnienia. W instalacji na gaz ziemny gaz jest tylko rozprężany z ciśnienia jakie panuje w butli do ciśnienia pod jakim jest podawany do silnika. Ponieważ różnica ciśnień jest znaczna, to reduktory te są często wielostopniowe. Podobnie jak w przypadku LGP istnieje konieczność ich ogrzewania płynem chłodniczym z układu chłodzenia silnika.
W przypadku CNG różnica dotyczy również przewodów ciśnieniowych, które z racji dużo wyższego ciśnienia pracy muszą posiadać większą wytrzymałość.
Pozostałe elementy nie różnią się już tak istotnie, a niektóre z nich mogą być wręcz stosowane w obydwu typach instalacji ( np sterowniki, wtryskiwacze ).